De editie waar we twee jaar op moesten wachten, maar die elke seconde waard was. De poorten zwaaiden open en de knaldrang nam het over. Met een vernieuwd terrein, twee stijf uitverkochte dagen en een line-up die het stof van de ‘baaljaren’ vakkundig wegblies, voelde 2022 als de ultieme thuiskomst.
We gingen door waar we gebleven waren
Het wachten duurde lang, verdomd lang. Maar toen in augustus 2022 de eerste akkoorden over de weide rolden, leek het alsof we nooit weg waren geweest. Alles stond op groen en het publiek had er zin in. De upgrades aan het terrein vielen perfect op hun plek en ons trouwe gras werd eindelijk weer gebruikt waar het voor bedoeld is: om op te dansen. En flink ook.
Check de poster van deze 46e editie hiernaast!
Internationale toppers
Het programma was een perfecte weerspiegeling van die inhaalslag. De oude garde regeerde met de blues van Seasick Steve, de Britse branie van Supergrass en de zwetende rock van Mando Diao. En natuurlijk Rowwen Hèze, die op zondag bewees dat sommige dingen gelukkig nooit veranderen: bier, polonaise en Limburgse passie.
Dit was een noodgeval
Maar 2022 was ook het jaar waarin de nieuwe generatie de macht greep. De sloopkogel genaamd Goldband zette het veld op zijn kop, De Staat dicteerde de wetten van de moshpit en Son Mieux en Danny Vera zorgden voor stijlvolle hoogtepunten. Jong en oud vond elkaar in de ’tuin’ voor een editie die de boeken ingaat als de glorieuze terugkeer van het feest der feesten.
De soundtrack van de wederopstanding
Van ‘Noodgeval’ tot ‘Bestel Mar’. Deze editie zat boordevol hits!
